SONA VƏLİYEVA

YADDAŞIN İTİRƏN ADAM

Bir ömür tövbədən dönüb, bəlkə də
Duayla paklanan yaddaşı təmiz...
Unudub taleyin sevincin, qəmin
Keçir öz ömründən səssiz, səmirsiz.

Sökülən, dağılan yaddaş dəftərin,
Təzədən yazmağa gücü yetməyir.
Yad sanır, dərdindən ölən adamı,
Güzgüdən özünü tanıya bilmir...

Çiçəyin, böcəyin adın əzizlər,
Ağacla danışar, ayla danışar.
Divarda öz şəklin anası bilər,
Əzabla qurduğu evə yadlaşar.

Günahın, səvabın ölçü-biçisi,
Xardal dənəsi tək hesablanarmış.
Sevinci, kədəri tale payında
Hərə öz xəttiylə bəxtinə yazmış.

Havadır, günəşdir, yemək ruzisi
ərköyün uşaqtək yeməkdən qaçar.
Ayın işığına əllərin açıb,
Ovcunun içindən dua yollayar.

Zamanmı, məkanmı itib içində,
Gözə yad görünən doğmalar kimdi?
Bir vaxtlar əlləri üstündə əsən,
Övladın yaddan da yad bilir indi...

Soruşsan adını, doğulan yeri,
ən uzaq ulduzda ev-ocağı var.
İlahi, bu adam, səyyah mələyin
Gəlib yer üzündə qərib yaşayar.

Unudub bir ömür qazandıqların,
Uşaqlıq, gənclik də sanki yalanmış.
İçində Tanrıdan başqa hərşeyi,
Zaman küləkləri alıb aparmış.

Sökülən, dağılan yaddaş dəftərin,
Təzədən yazmağa gücü yetməyir.
Yad sanır, dərdindən ölən adamı,
Güzgüdən özünü tanıya bilmir...

HAQQQA AŞİQ OLANLARA

Bu nə eşq, nə sevda imiş,
yol nə yerdə, nə göydəymiş.
Dərdin özü dərman imiş
Rəbbin yolun bulanlara...

Güllü yaylaq, göy qurşağı,
ruh var, rəngli ay işığı,
Könlündə Allah yaşayar
haqqa aşiq olanlara...

Gələn gedəndən çox imiş,
bilgi biləndən çox imiş.
İnsan Tanrının sirriymiş
sirrə sirdaş olanlara...

Kim deyir gedənlər dönmür?
Dualardan yol görünür.
Ölüm toy – vüsal günüdür
yurda qurban olanlara...

ÖMÜR NAĞILI

Biz Oradan göndərildik.
Az getdik,
üz getdik,
min yalana bürünüb,
dərə-təpə
günah keçdik,
kimimiz iyirmi,
otuz,
kimimiz əllini,
kimimiz yüzü keçdik...
Əlimizdə ömür dəftərimiz,
Allaha yetişib, gördük,
hamımız eyni ölçüdə,
iynə boyda
ömür yolu keçmişik.
Qayıtmağa nə işıq gələn tərəf,
nə də tüstü çıxan yer görünər...
Sən demə,
gəliş biletimiz bir tərəfliymiş.
Üstəlik, dönmək istəsək,
mümkün olmaz.
Baxıb görərik ki,
geriyə dönən körpüləri
gələndə ömrümüzdən
söküb gəlmişik...