SONA VƏLİYEVA

Düşüncələrim

Sözlərin içimdə qurşun qəlpəsi,

Nə yaman yanıldıb duyğular məni

Mən idim hər zaman yığıb toplayan,

Dağılan ömrünü, ümidlərini.

Ölçüsüz, biçisiz yaxşılıqların

Ən asan cavabı unutmaq imiş.

Udub, uduzmağı zaman göstərər,

Namərd dostlar ömrə bir yamaq imiş.

Çəkilər havadan ləngiyən duman,

Kösöv tək qaralan üzləri görrəm,

Tanrı təbəssümü günəş gətirər,

Özünü itirən “yüz”ləri görrəm

Qalxar pərdə-pərdə tale nəğməsi

Zili-zil, bəmi-bəm yerinə düşər,

Qıvrılar bir namərd əməllərindən

İlan tək sürünüb, ünvan dəyişər...

Gediş də, dönüş də yoldan başlayar

Hiylələr, günahlar yolu bürüyər

Dualar təmizlər kini, tamahı

Qəzəbin yerində, bənövşə bitər...

Haqqı itkilərdə əriyən ömrün

Sükutda göyərən səbri də haqdır.

İtən yaxşılıqlar uçruma dönüb,

Yerin məhvərindən oxun çıxarır.

Gözümə çırpdılar əlimin duzun,

Yenə də dualar könül həmdəmim

Bir leysan yağışda yudum hirsimi,

İçimdə nifrətlər qoy göyərməsin...