SONA VƏLİYEVA
AÇAQ QAPILARI...
Qapını bağlayan fələk
Bir gün açar, ağlama.
(el bayatısından)
Sən üzmə özünü, ağlama belə,
Yolların kəsəsi tez çatan olur.
Hər bağlı qapıya, bağlı demə gəl,
Taledən hər bəxti bir açan olur.
Bağlı qapıları bağlı bilməsək,
Hər bağlı taleyin öz tilsimi var.
Yüz ildir Arazı bağlı bilmişik,
Yüz ildir dərdimə tapılmır açar.
Hələ çox dərdimin dərmanı sirli,
Hələ çox açarlar ağ div əlində.
Bir xalqın taleyi uduzulan gün,
Bağlı qapı oldu Xudafərin də.
Yenə ümidini üzmə gəl belə,
Yolların o üzü günəşdir, sudur.
Qapının bu üzü «cəngi», «Vağzalı»
Qapıdan o yana bir gözəl durur.
Bu dünya binadan xali deyil ki,
Həqiqət bir açar, qeyrət bir açar.
Fələyin hökmünü çox da gözləmə,
Nə vaxtdır qapılar, yollar intizar.
Açılar bir nurlu, bir aydın səhər,
Bir ağ atlı oğlan qismətə çıxar.
Sınar bəxtimizin tilsimi, sehri,
Açılar qapılar, açılar yollar.
Sən üzmə özünü, ağlama belə,
Yolların dolayısı tez çatan olur.
Hər bağlı qapıya bağlı demə gəl,
Xudadan hər bəxti bir açan olur.
ŞAMXALA
(7 yaş üçün)
Dili şirin nağıllım, noğulum,
Oğuz soylu xan oğlum.
İçimdəki pöhrə-pöhrə arzum-muradım,
Sənsən mənim öyünəsi güvənc yerim,
Qala baxtım,
Bu gün şıltağım, dəcəlim,
Sabahkı səngərim qalam, Şamxal balam.
Adının mənasını boyundan yuxarı tutmağı öyrən,
Əqidəsindən bir misra enməyən, Nəsimi kimi,
Dilinin, torpağının şahı Xətai kimi,
Dərbənddən Zəncana sərhəd dedi
O, dayandı ərən kimi, ər kimi,
Həyat tarix, hünər də mülk, söz də mülk.
Əbədidir, qalandır.
Azadlığı zərrə-zərrə, qram-qram istəmədi
Ulu Türk.
Oğul getsə, ata getsə, Vətən dedi, qalandır
Sən Tanrının Vətənə «yanvar» payı
Gedənlərə əvəz, elə gərəksən, oğlum.
Sən azadlıq aşiqlərinin Xələfi, gələcəyisən,
qurbanın olum.
Sən düşmən çəpərim, Vətən sərhədim
Əlincə qalası-Vətən balası, Şamxal balam
DÜŞÜBDÜ
Haqq nuruyam, haqdan gəldim,
Dönüb tanrıma yüksəldim,
Nadana «ənəl həqq» dedim,
Gördüm səhv başa düşübdü.
Nur dedim, nurumuz hanı?
İnsan oğlu yer sultanı,
Bu xalqın tale kotanı,
Daşa düşübdü, düşübdü.
Dərdin ağlayaq bu dərdin,
Haqdan gələn, haqdı dedim.
Bəxtinə bəxtsiz millətin,
Savaş düşübdü-düşübdü.
Bu dünya nağıl, əfsanə,
Tövbəsiz könül viranə,
Yollarıma xanə-xanə
Yağış düşübdü-düşübdü.
Vətən deyib yola varan,
Zülmdə də haqq axtaran,
Şuşaya ilk bayraq asan,
Könlümə qardaş düşübdü.
BİR AZ MÖHLƏT VER, ALLAH
(Dünya bir pəncərədi, hər gələn baxar gedər)
Dünya bir pəncərədi, Allah, izin ver mənə
Görüm nəyim qalıbdı divarın o üzündə..
Keçim uzaq yolları gecə-gündüz bilmədən
Görüm nəyi qalıbdır, ömrün ömür olmağa,
Bir az möhlət ver Allah, dünyanı tanımağa.
Görüm necə sirr imiş, yarın yarı, parası,
Görüm fələk dadıbmı bu dünyanın acısın,
Görüm sağalacaqmı bu torpağın yarası,
Bir az möhlət ver Allah, yaramız sağalmağa,
Bir az möhlət ver Allah, dünyanı tanımağa.
Söz canda yoğrulunca can bu canda nə çəkdi,
Dünyanın yükü ağır görüm, Sarvan nə çəkdi.
Allah özü haqq divan, Allah bizdən nə çəkdi,
Bir az möhlət ver Allah, insanı tanımağa,
Bir az möhlət ver Allah, dünyanı tanımağa.
Bir az möhlət ver Allah, görüm niyə beləyik,
Dünyadan ağır dərdə niyə belə laqeydik.
Gözümüz görə-görə bu torpağı itirdik,
Bir az möhlət ver Allah, Vətən deyib varmağa,
Bir az möhlət ver Allah, dünyanı tanımağa.
Əl uzatdım qılınca, əlim qoldan kəsildi,
Yol başladım Şuşaya, yolum yoldan kəsildi.
Hanı ağ atlı oğlan, səbrim kəsik-kəsikdi,
Möhlət ver bizə, Allah, bu torpağı almağa
Bir az möhlət ver, Allah, dünyanı tanımağa.
Yuxu gördüm çiçəkli, Qorqud Dədəmiz yozsun,
Qisas qiyamətdəsə, Tanrı tərsinə yozsun.
Qarabağın matəmi, başı bəlalı yurdun,
Qisas yolu göstər sən, bu dərdi ovutmağa,
Bir az möhlət ver Allah, dünyanı tanımağa.
Bəxt xudadan yatıbsa, ahım fələk oyatmaz,
Səhv dönə-dönə olsa Allah amana yozmaz.
Yadlaşıb unutmuşuq, qarı düşmən dost olmaz.
Bir az idrak ver Allah, insanı tanımağa,
Bir az möhlət ver Allah, dünyanı tanımağa.
2002-ci il noyabr
