SONA VƏLİYEVA
AĞLAMA, ŞƏHİD BALASI
(Bir şəhidin yeganə övladı atasının məzarı üstə hönkürtüsü ilə üsyan edirdi)
Ağlama, içim göynədi,
Çəkə bilmərəm bu yası.
Tanrı da taxtında təkdi,
Ağlama, şəhid balası.
Ağlama, torpaq sərindi,
Ovudar, kiridər dərdi.
Torpaq qurban diləmişdi,
Tanrı sevdiyin göndərdi.
Ata başımıza tacsa,
Vətən tacdan da ucadı.
Atan qoruyan torpaqdan
Çinar kimi sən ucaldın.
Ağlama, sən tək deyilsən,
Bu dərdi ellər çəkəcək.
Torpaq bir şəhid qanından,
Min-min oğul göyərdəcək.
Anamızsa qara torpaq,
Müqəddəs örpəyi bayraq.
Bu torpağı, bu bayrağı
Şəhid qanı qoruyacaq.
Ağlama, çinar balası,
Yaran dərindi, dərindi.
Bu da bir haqq ucalığı,
Tanrım sənə göndəribdir.
ÖNCƏ CAN SAĞLIĞI DEYƏN KƏSLƏRƏ
(Vətən, səni nə anamız kimi sevə bildik, nə də balamız kimi qorumağı bacardıq. İnsanlar bir-birinə can sağlığı arzulayınca əsir torpaqların iniltisi aydınca eşidilirdi)
Yüz ümid becərsən birisi bitməz,
Qəlbi soyuyanı Günəş isitməz.
Yüz dəfə diləsin Tanrı eşitməz
Sözünü, milləti əsir adamın.
Yuxusu, dincliyi çəkilər ərşə,
Günü-güzəranı qəmə bükülü.
Ürəyi torpaqdı, əsir düşübsə
Bədəni ürəksiz ömrün yüküdür.
İçimiz boşaldı torpaqdan öncə,
Sonra can göründü Vətən yerinə.
Öncə can sağlığı deyən kəslərin
Torpağı bölündü bədən yerinə.
Biz dərd böyütdükcə sərhəd kiçilir,
Söylənən diləklər qubar, qəm dolu.
Ödənə bilməyən Vətən haqqına
İçimdə hər gecə məhşər qurulur.
Sağlığın, varlığın dəyər ölçüsü
Vətən sərhədidir, Vətən bayrağı.
Uğrunda ölməyi bacarmadıqca
Torpaq unudacaq Vətən olmağı.
Bu torpaq yaralı anadır, Allah...
Bölünən, kəsilən başı, qolumu?
Zarıyan, sızlayan ana yanında
Övladlar görəsən xoşbəxt olurmu?
Torpaq itirən bədən yerinə,
Yüz can qorusa da hədərdir, hədər.
Bölündük, ölmədik, Vətən yerinə,
Yaşasaq nə dəyər, ölsək nə kədər?
YOLLAR
(Naxçıvana yeganə nəqliyyat təyyarədir)
Bənövşə ətirli, Araz nisgilli,
Yollarım sərhədsiz dünyamla birdi.
Ulduzlar yoluma çıraq tutanım,
Yerlər ayağıma çiçək səpirdi.
İndi səbrim kimi itərəm yolda,
Xəyal qanadına götürər məni.
Salam, anamsız ev, gec gəlib çıxdım,
Mən yolu qınaram, bu yerlər məni.
Min qınaq bir borcu ödəyə bilməz,
Ölənə, itənə çatmaq da çətin.
Yolu tək ümidi qeyb olanlara
Mənim qollarımı körpü eləyin.
Atamdır, anamdır qırılan yollar,
İncik naləsindən sızlayır ürək.
Gedib ovutmağa üzümüz hanı,
Könlünü almağa kimi göndərək?
Yol əsir, yol küskün, neyləyək, Allah,
Leylasız Məcnundur insansız yollar.
Karvanı kəsilib, qatarı gedib,
Damar tək qoruyur bu cansız yollar.
ƏZİZ QARDAŞIM KEFLİ İSGƏNDƏRƏ
Sən keflisən, qardaş,
Düz, ya əyri,
nə desən inananın tapılmaz.
Mənə de bildiklərini,
Tək çəkmə bu millətin dərdini.
Qədrini bilən olmaz,
Bir də, bu dərd sаğаlmаz dərddir,
sağalmaz.
Əziz qardaş, xəbərin var?
Xudayar bəy kəndxudalıqdan
milyonerə dönüb.
Neylədi, latın əlifbasını
öyrənə bilmədi,
İndi kitab yazdırıb,
Professor olmaq eşqinə düşüb.
Dərd elə köhnə dərddir.
Şeyx Nəsrullah şəhərin mərkəzində
ofis tikdirib.
ölü diriltmir, pul dirildir
(Bilir axı, xəbərimiz var, ölü dirilmir).
Nazlını ata-anası deyil,
Rusetə gedən əri
özü şeyxlə tanış edib.
Görürsən, dərd elə
köhnə dərddir.
Sadəcə eni, uzunu,
bir az da licimi dəyişib.
Sənin yerinə indi
Məmmədhəsən əminin oğlu
əcnəbi dil öyrənir –
ərəb dili yox, ingilis dili.
Eşidib «SOCAR» ağıllıları
Xaricə oxumağa göndərir.
Təzə bir dərd
kişiləri təngə gətirib.
Avropa «gender bərabərliyi» deyib,
Bakıda ün təpir.
Sən oxumuş oğlansan,
ağlın nə kəsir?
Teleqrafçı Baxşəli yadında?
20 il sonra, indi, o da
qaçqın haqqını tələb edir.
Deyirlər,
Avropa Məhkəməsinə
məktub da göndərib.
(əvvəl yadında,
o kəndin adamları
Həzrət Abbasa
məktub göndərirdilər).
Hamının məsləhət yeri
Mirbağır ağa elmi atıb.
Çindən mal gətirib,
Ömrünü-gününü topdan satır.
Pərnisə də
hürriyyətin mənasını öyrənib
«Evrovizyona» səsi çatmadığından
Sponsoru onu
«Toylar kraliçası»na göndərib.
Bax,
köhnə, sağalmaz dərddir
“Anlamaq dərdi”.
Sən çox fikir eləmə.
Bir də, bacın qurban,
ta içmə...
