SONA VƏLİYEVA

VALLAH,   GÖZƏ  GƏLDİ  BU  İLAHİ  EŞQ

Bu payız sevgimin taleyi küskün

Dumanda yol azan durna kimiyik.

Qayıtmaq, görüşmək müşküldən müşkül,

Biz oxundan çıxan dünya kimiyik.

Bu payız yarpaqlar duman içində,

Bənövşə durumda bitən çiçəyəm.

Qəlbini udacaq xatirələrim,

Mən sənin ömründə itkin düşəcəm.

Mən necə biləydim, zirvədən enib,

Bu eşqdən əriyib yox olmağın var.

Sevgimin qisməti kədər naxışı,

Qəlbimə dağ boyda dağlar basılar.

Çəkilər qəlbimdə kədər tarıma,

Məğrurluq, dəyanət ürək məlhəmi.

Bu eşq yağışa aldanan göy qurşağıdır

Çətin ki, sındıra, aldada məni.

Vallah gözə gəldi, bu ilahi eşq,

Biz Məcnun timsallı bir eşq yaşadıq.

Dünya girdədirsə yolu dolanbac,

Kül altda gizlənən közə bənzərik,

Rastlaşsaq bəlkə də bir də alışdıq.

1982-ci il

KÜSƏNDƏ,  İNCİYƏNDƏ

Küsüb barışmaq qiyamət

olur, qiyamət

Elə bil yenicə sevən gözəlsən

qönçə-qönçə təzədən

çiçəkləyirsən.

İncidib könül sındırmaq

İlahi, dəhşət olur, dəhşət.

Naəlac guya barışırsan.

Yaşamırsan, ruh kimi dolanırsan.

Bilmirsən ölüsən, ya dirisən.

Bəzən də elə bil yamaqlı paltarda,

Bir toya məcburi gələn

gözəl kimisən.

SƏNSİZ  KEÇƏN  HƏR  GÜNÜMDƏ

Dünya yaman dar olarmış,

Nə göy göymüş, nə yer varmış.

Ürəyim köz-köz olarmış,

Sənsiz keçən hər günümdə.

Dözümüm sınıq bir bənddir,

Vüsalıma yol kəmənddir.

Göz yaşım bir haya bənddir,

Sənsiz keçən hər günümdə.

Buludam, göydən ayrıyam,

Odam, ocaqdan ayrıyam,

Qərib dünya qatarıyam,

Sənsiz keçən hər günümdə.

Gülüşümə hicran kilid,

Xatirələr bölük-bölük,

Gəl dünyamı özün kirit,

Sənsiz keçən hər günümdə.