SONA VƏLİYEVA
/
GƏL, SƏNƏ HƏZİN BİR ŞEİR OXUYUM

Bu da bir fürsətdir, ələ düşməyən,
Sözlərin mələklər göydən gətirən.
Min ildir heç kimə söylənilməyən,
Gəl, sənə bir həzin şeir oxuyum.

Səhra istisində kölgə gəzəntək,
Xəstənin umduğu quzey qarıtək,
Üzüm giləsitək, nar giləsitək
Gəl, sənə bir həzin şeir oxuyum.

Tanrı göndəribdir dərman, dad kimi,
Gəl məni qınama belə yad kimi,
“Min bir gecə”dəki Şəhrizad kimi,
Gəl, sənə bir həzin şeir oxuyum.

Sözdən uca, sözdən qoca nə vardı?
Həm dostumdur, həm düşməndi, həm yaddı.
Tanrı ruhumuzu sözlə oyatdı,
Gəl, sənə bir həzin şeir oxuyum.

İçim çiçəkləyən badam ağacı,
Tanrı möcüzəsi, ruh ehtiyacı.
Dövlətim, sərvətim şeir qazancı,
Gəl bölək səninlə, şeir oxuyum.